واقعیت های درموردکاردرکانادا

60%یه نمونه اش اینکه شما صبح بیدار میشی و طبق معمول سر کار میری. به کارهات میرسی و دلت امن و فکرت راحته که درشرکتی که ۵ ساله کارمیکنی به نوعی سهام داری، به همین دلیل از دل وجان تلاش میکنی که کارت رو به بهترین شکل انجام بدی. چرا که حس سهام دار بودن به تو القا میکنه که کار مال تو هم هست و فقط کارمند نیستیمشغولی و سرت گرمِ کار که میگن جلسه داریم و جلسه داشتن در کانادا اتفاق عجیبی نیست. کاری که مشغولش هستی رو سریع جمع بندی میکنی و به جلسه میری، وارد اتاق که میشی مدیرت رو میبینی با یکی از افرادی که در نیروی انسانی کار میکنه. هر چند شوکه ای ولی متوجه میشی که ماجرا از چه قراره..بهت میگن متاسف هستندکه مجبورندبا توجه به شرایط اقتصادی که شما هم درجریانش هستید از شما بابت خدمت چندساله تان تشکرکنندوازهمین لحظه همکاریشان رو با شما خاتمه بدن و شما که شوکه هستید چیزی نمیگید میگن طبق برگه هایی که روزاول امضا کردی بایدهمه سهام روبه شرکت برگردانی و از آنجایی که یک ماه که تا پرداخت سودسهام مانده هیچ سودی به شما تعلق نمیگیره،ولی همچنان باید۱۱ماه سودبانکی که مابه شما معرفی کردیم که برای سهامتان وام بگیریدرو تمام وکمال بپردازید.یاد۵ سال قبل میافتیدکه برگه ها رو امضاءکردید، پس هیچ حرفی نداریدکه بزنید.میگن چند هفته حقوق به شما پرداخت میشه و میتوانید برای بیمه بیکاری کانادا (که حدودا یک چهارم درآمد شماست و حداکثر تا ۱۱ ماه به شما تعلق میگیره) اقدام کنید.قبل ازاینکه گیج ومنگ ازروی صندلی بلندبشید از شما میپرسند چه چیزهایی از شرکت دست شماست؟ میگید موبایلی که پنج ساله دراختیارمنه. دستشان رودراز میکنندومیگن لطفا تحویلش بدید.میپرسید ممکنه فقط چند لحظه زمان بدیدکه عکسهای خصوصی روحذف کنم؟ میگن نه.چنین حقی نداریدوامکانش نیستچاره ای ندارید، موبایل روتوی دستشان میگذاریدوبلندمیشید .کارمند بخش نیروی انسانی میگه شما رو تا دفتر کارتان (کارسابق، که تاچنددقیقه پیش داشتید) به منظور برداشتن وسائل شخصی وبعدتا درخروجی همراهی میکنند توی راهرو همکارازهمه جا بی خبرتان با لبخندبه شماسلام میکنه که آقای همراهتان به اومیگه حق نداریدبا هم صحبت کنید!به دفترتان میرید. ازاونجایی که بعدازساعت نهاربوده وایمیل شخصی شما باز، میگید مایلیدکه در حضوراو ازایمیل شخصی بیرون بیایید.که بازهم اجازه نمیدن ومیگن نمیتوانید به هیچ چیزی مربوط به شرکت دست بزنید.وسائل شخصی وکتی که صبح پوشیده بودیدروبرمیدارید، به سمت درخروجی میرید،کلید الکترونیکی درشرکت رو تحویل .آرزوی عصرخوبی! برایتان میکنندو درروپشت سرتان میببندند.وشما به همین راحتی درکانادا کارتان روازدست میدهیدوبعدبه هزارمسئله جورواجورفکر میکنید.به حرف دوستتان که ۶۸ درصد بیکاریها مربوط به مهاجران (متولدین خارج ازکانادا بوده وهست) به سفرتان فکرمیکنید و بلیطی که برای تعطیلات خریده بودید.به همکارانتان که نمیدانیداونها هم کارشان روازدست دادند یا نه وبعدازپنج سال حتی حق خداحافظی با اونها به شما داده نشده.مهم تصمیم گیرنده ها هستند و اگر صلاح شرکت در حذف شما باشه به راحتی مثل مهره ای سوخته به توهین آمیزترین شکل ازبازی حذف میشین.به سمت ماشینتان میرید و با خودتان فکرمیکنیدهمین چندساعت پیش با خوشحالی روزهای مانده تا سفررو شمردم وبا همه توانم کارم رو شروع کردم.و حالا، در عرض چند ساعت نه کاری هست ونه

درباره نویسنده
اصغر ژیان دربندی کارشناس و متخصص امور هتلداری با 50 سال سابقه درصنعت هتلداری / مولف کتابهای تکنیک هتلداری٬اصول هتلداری.دانش هتلداری تنها منابع هتلداری٬بیش از 2000 صفحه مقاله درارتباط باصنعت هتلداری وکترینگ درنشریات کشور و ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *